تولید ملی ، سرمایه و کار ایرانی
سال 91 سال تولید ملی ؛ سرمایه و کار ایرانی
شعار تولید ملی ؛ سرمایه وکارایرانی امری بنیادی وکلیدی که پایه پیشرفت مملکت را فراهم میکند شعار سال 91 از سوی رهبر انقلاب اعلام شد. باید گفت ساختار نام گزاری سالها از سوی رهبری بر این نکته متکی است که این نامها امری دایمی بوده وهمواره باید تداوم یابند همانطور که جهاد اقتصادی پایان پذیر نیست تولید ملی با پشتوانه سرمایه وکار ایرانی هم امری مقطعی نیست از اینرو هر نامی که حضرت آیت الله خامنه ای برمی گزیند باید در برنامه ریزی کلان کشور هم نمود داشته باشد .
از الزامات تحقق این شعار حمایت از تولیدات مرغوب کشور است برکسی پوشیده نیست که در سالهای گذشته به دلیل پایین بودن کیفیت اجناس داخلی ذهنیت منفی در باره کالاهای ایرانی شکل گرفته است و بسیاری از مصرف کنندگان خرید لوازم خارجی را ترجیح می دهند با نگاهی سطحی به بازارهای داخلی می بینیم وجود اجناس بیشمار خارجی توان رقابت را از کارگاهها و کارخانه های داخلی گرفته و بسیاری سود دهی لازم را ندارند ؛ بازارما اکنون به انبار اجناس نا مرغوب چینی مبدل شده ومردم که از نظر قدرت خرید در سطحی مطلوب نیستند این اجناس بی کیفیت که با پایین ترین تعرفه گمرکی وارد کشور می شوند را خریداری می کنند، سیر و سیب تا صلوات شمار دیجیتالی واسباب بازی کودکان همه از چین وارد می شود و با اشباع بازار ایران عملا" بسیاری از تولیدات توجیه اقتصادی خود را از دست میدهند از این رو یکی از مهم ترین رویکردهای اجرای فرمان معظم له نظارت بر واردات است و اجازه ندهند این حجم بزرگ تولید نامرغوب و ارزان سودهی لازم را از واحدهای تولید داخل بگیرد وباید بر هرچیز تعرفه ای که در شٲن قیمت آن است نهاده شود.
از سوی دیگر نه تنها لازم است بر روی کالاهای وارداتی نظارت صورت گیرد باید بر کالاهای صادراتی نیز همین کنترل کیفیت صورت اعمال شود هم اکنون تنها طی ماه اسفند 1390 بیش از 201 کامیون جنس ایرانی از کشور عراق به علت عدم مرغوبیت برگشت خورده است روندی که همواره جریان داشته ولی امیدواریم در آینده متوقف شود ، این امر میتواند آبروی اقتصادی کشور را خدشه دار و وارد کنندگان اجناس از ایران را به سوی کشورهای جایگزین روانه کند توجه به اینکه در قبال کش و قوس فضای حاکم برجهان برسر غنی سازی اورانیوم وتحریم هایی که اگر واقع بین باشیم نباید بگوییم بر اقتصاد ایران بی اثر است نیازمند شریک و وارد کننده اجناس هستیم ؛ لذا نباید در صحنه اقتصاد با ناشی گری و سود جویی فرصت طلبان اقتصاد ایران آسیب ببیند ، طرفهای اقتصادی ما بسیار حسابگر هستند ومحصولات ما را به شدت کنترل می نمایند در همین عراق چند ماه پیش وقتی بیسکویت تولیدی ما را به دلیل اینکه هر بسته 5 گرم سبک تر از وزن نوشته شده بر روی آن بود را پس می فرستادند ویا درصد شکر آن را کنترل می کردند مبین این واقعیت است که آنسوی مرز دستان وچشمانی بیدار ما را رصد می کنند .
از دیگر الزامات دستیابی به این مهم اختصاص بودجه برای به روز کردن ابزار تولید است گرچه در سنوات گذشته اقدامات مفیدی در این باره صورت گرفته ولی باز نا کافی است . تولیدکنندگان ما از آخرین فناوری استفاده نمی کنند وهمیشه چند قدم از جهان اقتصاد عقب هستند . استفاده ابزارهای نوین نه تنها راندمان کار را افزایش می دهد بلکه باعث پایین آمدن هزینه نهایی تولید می شود و با پایین آمدن قیمت همراه با افزایش کیفیت اعتماد عمومی به آنچه تولید جمهوری اسلامی ایران است افزایش می یابد . بسیاری از تولیدات ما دارای بسته بندی مناسب و بازار پسند نیست تا مشتریان داخلی و خارجی را به سوی خود فرا خواند. اصولا" تبلیغات یکی از مهم ترین ابزار جلب مشتری است ، که در این میان کیفیت بهترین تبلیغ و بسته بندی مناسب در رده بعد قرار دارد .
یکی دیگر از مواردی که باید مورد عنایت متولیان امر قرار گیرد ایجاد فضای رقابتی است . در کشور ما یکی از مهم ترین موئلفه هایی که کمتر مورد عنایت قرار گرفته ایجاد فضای لازم برای همین است ، در مورد دو اپراتور همراه اول و ایرانسل همینطور بین دو شرکت سایپا و ایران خودرو فضای رقابتی به رشد بالای کمی و کیفی تولیدات انجامیده و در مورد خودرو سازان اکنون ایران به لیست صادر کنندگان خودرو افزوده شده و مرتبا" در حال رشد وبهبود هستند این امر باید در تمام صحنه های تولیدی به عنوان الگویی مناسب مورد بهره برداری قرار گیرد .
برنامه ریزی هنگامی اثرگذار است که تمام ارکان تولید همواره هماهنگ رشد کنند اختصاص بودجه در فصلی که موعد کار است تهیه به موقع سموم و ابزار و مواد اولیه و... باید طبق برنامه پیش رود ، در سال 91 و اواخر فروردین می باشیم وهنوز لایحه بودجه کشور در صحن مجلس می باشد تا تصویب نهایی وتایید شورای نگهبان و ابلاغ آن از سوی رییس جمهور به نهادها هم لااقل یک ماه وقت می گیرد و فرصت کار و وضعیت هزینه های هر نهاد در ابهام باقی می ماند در این بین باید پرسید آیا این امر به تحقق تولید ملی کمک می کند ؟
از دیگر موارد میتوان به ثبات در برنامه ریزی اشاره کرد شک نیست همواره همراه هر فعلی ممکن است نواقصی وجود داشته باشد که در نگاه اول از نظر تصمیم گیرندگان مخفی بوده و نیازمند بازنگری باشد اما این نباید به برنامه ریزی لطمه وارد کند و شوک شدید اقتصادی ایجاد نماید ؛ در چند سال گذشته بارها شاهد تصمیمات غیر منتظره و افزایش ناگهانی ونامعقول برخی اقلام بوده ایم . وقتی چنین شرایطی بر اقتصاد حاکم شد سرمایه های سرگردان را به هر سوی سوق میدهد و به وضعیتی ختم میشود که به آن اقتصاد بیمار میگویند ،گاهی بخش ساختمان گاهی بخش ارز وسکه و گاهی بورس را هدف میگیرند ؛ وقتی امنیت سرمایه گذاری و به اصطلاح اقتصاد دانان ریسک آن فزونی یافت به خروج سرمایه از کشور می انجامد نمونه آن صدها میلیارد دلار سرمایه ایرانیان فقط در کشورهای حاشیه خلیج فارس است .
سرانجام توسعه و تولید ملی دارای حیطه ای گسترده است و دارای زیر ساخت هایی است که باید با همکاری در تمام سطوح فراهم شود . مهم ترین بستر این پیشرفت توسعه انسانی است ، سازمانهایی که متولی آموزش گرداندگان چرخ عظیم تولید هستند باید آموزش و تخصص لازم را داشته باشند ، سازمانها وهنرستانهای فنی و حرفه ای ، مدارس و دانشگاههای مهندسی باید در سطحی باشند که هنر آموزان پس از اتمام تحصیلات به نحو احسن و همراه خلاقیت وارد بازار کار شوند ، اکنون سطح فارغ التحصیلان مراکز علمی کشور که جویای کار باشند بسیار است و استفاده از آنان در خارج از حوزه تخصصی خود نه تنها راندمان کار را پایین می آورد بلکه میتوان آنان را افراد نیمه بیکار نامید .